Home » wedstrijdverslagen » Driedelig wedstrijdverslag voor juni 2017

Driedelig wedstrijdverslag voor juni 2017

Man, juni was druk, op elk vlak! Inclusief 3 wedstrijden: een swike en 2 kwarttriatlons. Lees hier over mijn groeiende vormpeil. Voor een overzicht van mij resultaten, ga naar wedstrijden in 2017.

Swike Harelbeke (2.5 – 80)

Net terug van ons reisje naar Denemarken, trok ik naar Harelbeke voor ongebruikelijke wedstrijdformule: 2.5 km zwemmen + 80 km fietsen. Ik vond het een interessante koppeltraining, met het oog op de New Forest Middle Distance-triatlon. Het was alvast een prachtig dag om te sporten. Een vrij klein deelnemersveld gaf present (110 deelnemers).

Na een kalme maar lange zwembeurt kwam ik aan wal na 51 minuten. Gezien de tijd moet ik ofwel volledig aëroob gezwommen hebben, en/of het was meer dan 2.5 km. Hoe dan ook was uithouding het probleem niet. Ik had gewoon geen snelheid in me, alsof ik in tweede bleef steken. De wissel naar de fiets verliep wel gezwind, en onmiddellijk legde ik er de pees op. Eerst een aanloopstrook richting een lokale ronde die we 5 maal moesten afleggen, om dan terug te rijden op ware tijdrijderswijze, het laatste greintje energie er uit persend. Mijn wattagecurve bleef redelijk gelijk, ik verzwakte weinig. Hoewel mijn hartslag naar het einde toe serieus de hoogte in moest om de wattage gelijk te houden.

Ik finishte 54e in 3:06. Ik was blij met de lange openwaterzwem en de goed ingedeelde lange inspanning op de fiets, omwille van hun trainingsprikkel. Ik focuste bewust op deze positieve aspecten, in plaats van teleurgesteld te zijn met de middelmatige plaats in de uitslag. Na enkele stukken fruit in de atletenzone, liep ik nog een kwartiertje los. Het was nl. de ideale gelegenheid om eens te lopen op kapotte benen. Het was dus al bij al een heel nuttige koppeltrainingsdag.

Wat is een koppeltraining?
In triatlonjargon spreekt men vaak van koppeltrainingen als belangrijk onderdeel van de voorbereiding. Zo’n koppeltraining bestaat meestal uit een (midden)lange fietsrit meteen gevolgd door een korte tot middenlange loop. In het Engels wordt dit een brick session genoemd. Volgens de geruchten komt deze term van de teksten van Pink Floyd, another brick in the wall.

Ik leerde voor het eerst over koppeltrainingen in Bournemouth, toen ik me aansloot bij de lokale triatlonclub, Zoom Tri Club. Ik herinner me nog de bricks die ik zelf bedacht, om de overgang er in te rammen. Het kwam neer op fietsen-lopen-fietsen-lopen-fietsen-lopen; totaal ca. 60 km fietsen en 15 km lopen. Tot voor een paar jaar voelde de overgang eerder gemakkelijk aan. Terwijl ik dit schrijf, denk ik, misschien moet ik nog eens zo’n training doen voor ik naar de New Forest ga in Augustus.

Kallemoeietriatlon Beernem (0.9 – 43 – 9.5)

Een week later, race nr. 5, pas de eerste triatlon van het jaar. Als ik terugdacht aan de dramatische loopproef in september (Zwintriathlon), zat ik er een beetje mee in. Het plan was om niet te zot te doen op de fiets. Het voornaamste was vertrouwen opdoen in mijn lopen. Het zou alvast een snikhete dag worden. In een wetsuit onder een blakende zon staan wachten is geen lachertje. Wanneer we eindelijk te water werden gelaten, zaliger zou het die dag niet meer worden. (behalve misschien het ijsje na de wedstrijd)

Het zwemnummer verliep goed, maar wat trager dan gehoopt. Het was zeker te kort, misschien maar 900m. Na alweer een snelle eerste wissel, een gelijkmatige inspanning op de fiets. Mentaal was ik vrij relaxed. Niet echt inhoudend, maar ook niet vollen bak gas geven in mijn gewoonlijke tijdritstijl. Het bleek een gelijkaardige inspanning te zijn als in Harelbeke, alleen half zo lang. Het eerste gevoel van de fiets viel best mee. Lopen was wel lastig, maar ik had het gevoel een tweede adem te kunnen vinden en het tempo te kunnen aanhouden tot de meet. Het verliep enigzins zo. Ik vond een ritme, leek het vol te houden, maar verzwakte en vertraagde toch heel geleidelijk. Tevreden met de race, kwam ik binnen in 2:10:19.

Enkele statistieken kwarttriatlons
Beernem Brugge
zwemtempo 1:44 / 100m 1:43 / 100m
fietssnelheid 38 km/u 37.8 km/u
fietswattage 209 Watts 217 Watts
loopsnelheid 12.7 km/u 13.9 km/u

Triatlon door Brugge (0.9 – 45 – 9.2)

Twee weken later, met een koppeltraining van 4 uur in de benen, was het de beurt aan een van mijn favoriete wedstrijden. Ik nam al 4 keer deel in Brugge en ik slaag er telkens in om een goede prestatie af te leveren, voor zover mijn conditie het toelaat weliswaar.

Het zwemparcours is, zoals algemeen geweten, aan de kortere kant (ik schat zo’n 930m). Mijn zwembeurt verliep een beetje zoals in Beernem, misschien een fractie sneller. Mijn fiets stond op slechts 10m van waar we uit het water kwamen, dus ik moest wel heel snel mijn wetsuit half uitdoen. Na een vlotte T1 stuurde ik mijn fiets over het bruggetje geplaveid in glibberige kasseitjes. De lange rechte stukken langs de vaart Brugge-Oostende zorgen vaak voor snelle tijden, ondanks de typische sterke polderwind. Maar enkele uren voor de start kregen we de eerste regen sinds lang, waardoor het bochtenwerk verraderlijk werd. Na een 30-tal km, vloog een triatleet vlak voor me de gracht in. Ik vertraagde om hem “Ben OK!” te horen roepen voor ik verder reed. De rest van de fietsproef duwde ik harder door dan in Beernem. Ik voelde me ook sterker en duwde gemiddeld bijna 10 Watt meer.

Het eerste gevoel van de fiets was een stuk beter dan Beernem, meer in controle. Ik had meteen een goed ritme te pakken. Mijn beginsnelheid lag hoger. De 2 triatleten waarmee ik T2 binnenreed, liepen echter lichtjes van me weg. Ik hoopte op een opflakkering om wat te versnellen en ze weer in te lopen. Helaas, de harde realiteit was het omgekeerde. Ik verzwakte en vertraagde weer heel geleidelijk, maar veel minder dan Beernem hoor. Eindtijd: 2:10:32. Gezien het natte wegdek, het iets langer fietsparcours, en een kasseirijk loopparcours met heel veel draaien en keren, is dit zeker een betere prestatie dan 2 weken eerder. Een hogere plaats in de einduitslag bevestigt dit alleen maar.

Ik ben heel tevreden met mijn prestaties over deze 3 wedstrijden. De vorm is duidelijk groeiende. Ik kom het meest tekort in het zwemmen en lopen. Sinds Brugge heb ik hier aan proberen werken. Na de Powertriatlon in Aarschot komende zondag, zal ik me moeten neerleggen bij mijn zwemniveau en de laatste hand leggen aan een sterke combinatie fietsen-lopen. Een sterk fietsnummer gevolgd door een solide loopprestatie zal veel meer tijdswinst opleveren dan een iets snellere zwemproef. Dat is het plan!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Name *
Email *
Website

Enjoy this blog? Please spread the word :)